Eindelijk weer eens met mijn 'gat' op de stoel

Terwijl ik mijn laptop opstart en aan tafel ga zitten, schiet dit zinnetje door mijn hoofd.
Want ja, daar komt het eigenlijk wel op neer.
Even de rust en tijd vinden om achter de laptop te zitten en een blog te lezen of schrijven, was er de afgelopen maand niet bij. Alles kwam hier tegelijk.
Examenfeestjes, verjaardagsfeestjes, beslissingen nemen voor het huis en zelf examen doen voor de ADFD-opleiding aan het Boerma Instituut in Aalsmeer.
En vooral dat laatste was erg leuk, maar maakte het wel heel pittig in combinatie met de rest.

Eén van de twee examenopdrachten was een uitgebreid bruidsboeket, waarbij je verschillende technieken moest laten zien en dat geen hand gebonden boeket mocht zijn. De tweede examenopdracht was een tafelversiering waarvoor we 3 glazen schalen op voet kregen, die je moest gebruiken.
Het vergde wel enige voorbereiding en veel oefenen om zeker te weten dat, wat ik bedacht had, wel binnen de gestelde tijd zou af zijn.
Maar op 29 juni mocht ik voor beide examenopdrachten slagen.
Het bruidsboeket is gemaakt van een artisjok, waarin ik rozenblaadjes en gipskruid heb gelijmd. Daarbij heb ik het met draadtechniek tot een bijzonder bruidsboeket gemaakt. Niet mijn stijl, maar wel een krachtig ontwerp volgens de examinatoren.
Voor de tafelversiering koos ik het thema 'romantisch'. Erg leuk om te maken en wel helemaal mijn ding en stijl.
Dit papierje heb ik in ieder geval 'in the pocket'.


En bevalt het jullie nog wel in de caravans? Dat is een vraag die wij wekelijks verschillende malen krijgen.
Maar hoe gek en onbegrijpelijk het voor velen ook klinkt of is, het bevalt ons prima.
Wij genieten hier elke dag van dit heerlijke rustige plekje en hebben nog steeds het gevoel dat we op vakantie zijn.
We leven veel (meer) buiten en kunnen ons prima aanpassen met z'n zessen in 2 caravans.
En soms moet je wat creatiever zijn.
Zo wordt de keet, hier op het bouwterrein, de laatste tijd ook multifunctioneel gebruikt.
De weken voor de examens werd er 's avonds veel in gestudeerd. En in de afgelopen weken werd de keet soms omgetoverd tot een plek voor een slagingsfeest of slaapfeest.

En ja, al was het de afgelopen weken soms erg warm in de caravans (wel boven de 40 graden Celcius), toch weegt dat niet op tegen het heerlijke wonen hier en het goed kunnen volgen van de bouw.
We vinden het toch wel erg leuk, interessant en leerzaam om te zien hoe ons huis gebouwd wordt.
Zo hebben ze in de afgelopen weken de fundering en begane grondvloer gestort.
En eigenlijk sta je er nooit zo bij stil dat er zoveel werk al onder de grond zit, wat je straks allemaal niet meer ziet.

Als kind vond ik het altijd erg leuk om op boerderijen te spelen en daar alle plekjes te ontdekken. Dat gevoel krijgen we hier eigenlijk ook.
Zo ontdekten we achter een overwoekerd stuk grond nog verschillende pruimenbomen.

En blijken er ook bessenstruiken te groeien aan de rand van de boomgaard.

En wat voor soort appels en peren groeien er nu? We gaan ons er zo in de zomervakantie eens in verdiepen.

Dit zijn de vruchten van de walnotenboom.

Wat we ook erg leuk vinden om te zien, is hoe onze binnen katten zo veranderd zijn in buiten katten. Nou, leuk???
De kinderen vinden het soms minder leuk. Nooit hebben onze katten geleerd om te jagen, maar dat instinct zit er gewoon in.
Nog steeds proberen de kinderen de muis of konijn te redden en soms lukt dat.
Zo had Spike een jong konijntje te pakken en glipte hij weer met zijn buit onder de caravan. Man en zoon op de buik, door de brandnetels, maar het konijntje was gered!!
Helaas kon hij niet meer op zijn rechter achterpoot staan. En ook al zijn er konijnen in overvloed, de dierenambulance moest gebeld worden.

Een dag later hebben we nog nagebeld hoe het met het konijntje ging. Hij maakte het goed, was nog bij de arts en ging naar een opvang voor wilde dieren.
Mooi dat deze vrijwilligers er zijn en het met zoveel liefde doen.

Verschillende muizen worden hier ook gered en weer losgelaten.

Maar voor sommige is het te laat. Daar wordt door kater 'lief' dan gewoon mee gespeeld.

Inmiddels zijn we ons aan het oriënteren voor dorpels, bakstenen en dakpannen en moeten we daar volgende week een knoop over doorhakken.
Zo zijn wij vorige week bij 'Van de Pol' in Kootwijkerbroek geweest : een zaak in hout en bouwmaterialen.

Een hele mooie zaak waar we fijn en goed werden geholpen.
Tjonge, wat een keuze.......

Ik wist al dat ik dit lastig zou gaan vinden, want het is zo bepalend voor je huis welke bakstenen (in structuur, vorm of kleur) je kiest.
Gelukkig kregen we referentieadressen mee om de bakstenen, die we leuk vinden, dan ook in een ,al bestaand gebouwd, huis te zien. Het is namelijk erg lastig om van een paar stenen een heel huis voor ogen te zien.
Vele ritjes naar verschillende huizen gaan nog volgen.
Zo blijven we in de vakantie zowel van de straat als op de straat.

Iedereen een hele fijne vakantie gewenst.


Lieve groet, Hilgonda

Begonnen met de bouw

Met dit bord aan de weg geplaatst, kunnen we er niet meer omheen. De bouw is begonnen!!

Nadat de gemeente de piketpaaltjes had uitgezet en de aannemer met lint gemarkeerd had wat uitgegraven moest worden, werd nu goed duidelijk waar ons huis precies zal komen te staan.
Het uitgraven kon nu beginnen.

Er was ons al verteld dat de oude boerderij een eigen waterbron had. We wisten echter niet precies waar deze zich bevond.
Tijdens het uitgraven werd deze gelukkig gevonden.

Een test bevestigde dat hij ongeveer 55 meter diep zat en nog krachtig genoeg was. Reden voor ons om deze te willen behouden om zo een eigen watervoorziening te hebben.
De buis werd verlengd, zodat hij nu in onze toekomstige garage uitkomt.

Het is erg leuk om elke dag stap voor stap de bouw van ons huis te volgen. We zijn nog steeds erg blij dat we tijdelijk in caravans op ons eigen perceel zijn gaan wonen, om zo alles goed te kunnen volgen.

Vandaag werd beton gestort voor de fundering. De belangrijkste basis van het huis!

Ook onze twee katers, Spike en Shadow, hebben het hier prima naar hun zin.

Onze katers zijn altijd binnen gebleven, maar sinds 2 maanden zijn ze nu ook naar buiten en beginnen ze zich al als echte jagers te gedragen.

Elke dag worden er verschillende muizen en vogels gevangen. Als de kinderen dit zien, proberen ze de muis of vogel te bevrijden en weer in de struiken vrij te laten.
Echter, Spike heeft dat nu door en glipt tegenwoordig gelijk met zijn buit onder de caravan. En tegen de tijd dat wij plat op de buik liggen om te kijken wat hij met zijn buit doet, zien we alleen nog maar een staartje van de muis uit zijn bek steken, die daarna ook naar binnen verdwijnt. Brrrrrr.......

's Avonds en in het weekend zijn we de achtergebleven stenen aan het rapen die, overal verspreid nog op de bouwplaats liggen en proberen we iedere keer wat hout weg te stoken van de mega-grote houtstapel. De eventuele mooie balken en blokken hout bewaren we voor de open haard of om nog in het huis te gebruiken. Echter, in het meeste hout zit olm en daar gaat nu toch echt de fik in.
Dit mag in deze oude, half-doorgesneden gastank.

Ook het gras en onkruid beginnen weelderig te groeien in de boomgaard. Geef je man een bosmaaier en je ziet hem voorlopig niet meer terug: zo leuk vindt hij het ( haha ).

En door alle drukte zou je bijna vergeten dat ook kleine kinderen groot worden.
Afgelopen week had onze oudste dochter Elise, van 17, haar VWO-gala. De aller rechtse op de foto is onze dochter.
En dan is ze toch echt geen meisje meer!

Nog een fijne week gewenst.

Lieve groet, Hilgonda

Slopen

Het ging nu toch echt gebeuren. De oude boerderij met schuren, de melkplaats en vele funderingen, die her en der verspreid er nog lagen, werden de afgelopen dagen gesloopt.
Met toch wel enigszins dubbel gevoel heb ik het gevolgd.
We hadden inmiddels wel een band gekregen met de oude boerderij en schuren en kenden elk plekje. Niet alleen omdat er veel voorbereidingswerk verzet moest worden en we steeds meer van de geschiedenis van deze boerderij te weten kwamen, maar ook omdat we veel oude of leuke elementen uit de boerderij en schuren gesloopt hebben.

De staldeuren van de deel werden er met de hulp van kennissen uit gehaald. Net zo als die van de hooizolder, wat niet zonder gevaar was, doordat op die plek geen vloer meer aanwezig was.

De oude keukenkastjes werden er in het geheel uit gesloopt.

Oude ramen werden eruit gebikt.

Het eruit halen van de oude waterpomp met wasbak kostte veel bloed, zweet en tranen. Maar met de hulp van 3 sterke mannen erbij, die zich behoorlijk hebben moeten botvieren op het beton, is het toch gelukt!
En zo waren er nog vele bik-, zaag- of slijp klussen. Nogmaals bedankt, mannen!!



Gefascineerd heb ik staan kijken naar de grote, grove machine die met precisie en beleid sloopte.
Beetje bij beetje en laag voor laag werden de gebouwen gesloopt.
Stenen, hout, ijzer en restafval werden gelijk gescheiden.

De zomermelkplaats bevatte wel erg dik beton. Om die eruit te krijgen, moesten ze behoorlijk moeite doen.

Er is ons verteld dat een degelijke aannemer toen der tijd hier gebouwd heeft, wat onder andere betekende dat hij de gierkelder heeft gebouwd met gewapend beton. Een pneumatische drilboor moest er aan te pas komen om alles eruit te krijgen.

En dan is alles weg en kaal. En blijft er alleen een grote vlakte met veel zand, een grote houtstapel, een ijzerdepot en een berg puin over!

Vandaag komt de gemeente om de piketpaaltjes uit te zetten, om te markeren waar het huis gebouwd moet worden.
Het gaat nu toch echt beginnen. Spannend en leuk.
We hebben er zin in!!


Nog een fijne week gewenst.

Lieve groet, Hilgonda