We gooien er met de pet...........door!

Al langere tijd verheugden wij ons op de komst van de Hoogstambrigade uit onze omgeving. De Hoogstambrigade is een grote vrijwilligersgroep die actief is met het beheer en onderhoud van hoogstamfruitbomen in onze gemeente. Ze beheren en onderhouden oude, maar ook jonge bomen bij particulieren die hulp nodig hebben. Ze helpen je en leren je hoe je fruitbomen moet snoeien en onderhouden.

Afgelopen zaterdag was het zover.....

Omdat we een behoorlijk grote boomgaard hebben en er ook nog verschillende fruitbomen her en der verspreid over de kavel staan, was er door de vereniging besloten om een zaterdag te kiezen waarop zoveel mogelijk vrijwilligers zouden kunnen helpen.
Bijna de gehele vereniging kwam en welgeteld waren dat 16 mannen en vrouwen, gewapend met snoeischaren en ladders.

De boomgaard was verwaarloosd en had al vele jaren geen snoeischaar meer gezien. De takken waren over en door elkaar heen gegroeid. Dit betekent dat alles te dicht op elkaar groeide, waardoor je kleiner fruit zou krijgen. Ook kan het dan tussen de bladeren minder goed 'luchten', wat meer kans geeft op schimmels en ziektes in het fruit of de boom.
De eerste les die we meekregen was dan ook, dat je een pet door de boom moet kunnen gooien.

Met beleid en in onderling overleg werd er gesnoeid. Vaak snoeide iemand hoog in de boom, waarbij er ook iemand op de grond het overzicht hield en aangaf welke tak er nog meer af moest. Twijfelde men, dan vroeg men een collega om advies, om zo weloverwogen te snoeien.

Wat troffen we het met het prachtige, droge weer. Het was wel fris, maar met het zonnetje erbij was het heerlijk werken. Op een beschutte plek was het prima vertoeven tijdens de koffie- en lunchpauze.
Omdat bijna alle leden van de vereniging aanwezig waren, werd er zelfs nog even vergaderd onder de koffiepauze.

We kijken terug op een hele leerzame en gezellige dag.
Wat fijn dat er vrijwilligers zijn die je zo op weg willen helpen.
Iedereen hartelijk bedankt voor de hulp en uitleg!

Lieve groet, Hilgonda

Alweer 1 jaar!

21 februari 2015 verhuisden we naar onze kavel. Gisteren alweer 1 jaar geleden. Waar blijft de tijd!
Mijn gedachten zweefden de laatste dagen weer even terug naar de tijd toen we de kavel kochten en naar wat er sindsdien allemaal is gebeurd. Ik neem jullie ook even mee.

Deze oude boerderij stond op de kavel, samen met verschillende vervallen schuren.

De enkele weg naar de woonboerderij en schuren was nog begaanbaar. Maar op de rest van de kavel konden we niet komen. Gewoonweg niet, omdat alles overwoekerd was.

De braamstruiken hadden de hele kavel overwoekerd en stonden meters hoog. Ze groeiden zelfs de oude boerderij in.
Jaren heeft het hier leeg gestaan, met als gevolg dat de natuur zijn gang kon gaan.

Zoals bovenstaande foto laat zien, konden wij, via het omliggende weiland van de boer, om onze kavel heenlopen, maar op de meeste plaatsen niet komen.
We hadden een stuk grond gekocht zonder te weten wat we precies gekocht hadden.
We gingen voor het geweldige plekje. Een heerlijk, rustig plekje in het buitengebied met een grote boomgaard en veel bomen om ons heen.
Velen zullen ons misschien voor gek hebben verklaard. Maar wij hadden enorm veel zin om aan dit grote project en avontuur te beginnen. En we hebben er nog geen moment spijt van gehad. We zijn heel dankbaar dat wij op dit plekje terecht zijn gekomen.

Wat is er in het afgelopen jaar veel gebeurd en wat hebben we een werk verzet. De kavel is overal begaanbaar, alle oude gebouwen zijn gesloopt en de bouw van ons huis gaat naar een afrondingsfase toe.

Zowel bij de binnenkant van ons huis, als de buitenkant komen de puntjes op de 'i'.
De sierlijsten rondom het huis zijn af en de onderdorpels van Belgisch hardsteen zijn ook geplaatst.

Binnenin het huis begint het ook al lekker op te schieten. Vele muren zijn al gestuct en wat ziet het er dan al weer anders uit.
Even een glimp van onze slaapkamer, waarbij je de inloopkast inkijkt.

In de woonkeuken zijn alle wanden en plafonds al gestuct.

En met een doorkijkje van de woonkeuken naar de woonkamer, kun je zien dat ook in de woonkamer alles al gestuct is.

Een glimp van de vide:

Het is een lange post geworden met veel foto's.
Wat kan er in een jaar tijd toch veel gebeuren.

Een fijne week gewenst.

Lieve groet, Hilgonda

Dakkapellen geplaatst

Wie mij volgt op Instagram had al begrepen dat afgelopen vrijdag de dakkapellen geplaatst zouden worden.
De avond ervoor werden er al 4 van de 6 gebracht. We kregen echter visite en konden niet gelijk kijken. Maar toen de visite om 23.00 uur weg ging, konden we onze nieuwsgierigheid niet meer bedwingen en gingen met onze zaklampen aan, de kavel op.
Spannend, want waren ze geworden zoals we ze voor ogen hadden?
In het pikdonker maakte mijn hart een sprongetje toen wij ze ,met onze zaklampen, beschenen.
Ja, de detaillering was mooi en op de twee details na, die er nog op komen, precies goed.
Want juist details vind ik een notariswoning zo mooi maken.

Terwijl de dakkapellen geplaatst werden, wilde ik natuurlijk ook graag foto's maken. Dat viel echter niet mee zo vroeg in de ochtend.
Tjonge, mijn vingers vroren zowat vast aan mijn camera. Je moet er wat voor over hebben, zullen we maar zeggen.

En dat hebben we ook zeker! Want met de flinke nachtvorst van vorige week, was het wel even doorbijten in een caravan.
S'ochtends zat er zo'n dikke laag ijs aan de binnenkant van de ramen, dat ik me weer even waande in mijn kinderjaren.
Ik herinnerde mij dan de steenkoude slaapkamers en de bevroren ramen bij mijn opa en oma, wanneer ik daar logeerde.

Echte bikkels zijn we hier aan het worden. Zelfs midden in de nacht, met strenge nachtvorst, sluipen we met onze zaklampen het huis in. Dit, om iets te bekijken, omdat we knopen moeten doorhakken.

Ook al kan bijna niemand het zich voorstellen, we zijn het ook nog steeds niet zat in de caravans. Het heeft toch een bepaalde charme en het wonen op dit stuk grond geeft ons al zoveel woongenot, dat we het zo nog prima vinden.

Zowel aan de binnenkant van de woning als aan de buitenkant, schiet het nu hard op.
De elektricien is inmiddels zowel binnen als buiten alle leidingen aan het leggen. Aan de buitenkant van de woning wordt steeds meer afgewerkt en zo zien we ons huis steeds meer vorm krijgen.
Bijna alle keuzes zijn gemaakt, wat voor ons betekent dat we wat meer nachtrust krijgen en wat meer thuis zijn in de vrije uurtjes.
En ook wat meer toekomen aan het bloggen. Want dat is er de afgelopen periode behoorlijk bij ingeschoten.

Ik wens jullie allemaal een hele fijne week.

Lieve groet, Hilgonda

Kerst in de caravan

Kerst in de caravan is dit jaar toch wel improviseren. Elk plekje wordt optimaal benut als je met 6 personen daarin verblijft.
Ruimte voor decoratie is er niet, behalve op de schoorsteenmantel en de twee hele kleine tafeltjes.
Ik houd van grote stoere items...... en je begrijpt het al, dat ging het dit jaar niet worden.

Het toeval wilde dat we tijdens de DFD-clubavond, die ik één keer in de maand volg (in de post van 15 oktober schrijf ik hier over), een kleine kerstboom gingen maken. Ik koos er voor om het kerstgroen in dezelfde kleurnuance te houden. Zo is hij mooi rustig en qua versiering wilde ik dat ook zo houden.

In de post van 30 november schreef ik dat we bij 't Achterhuis in Udenhout zijn geweest. Toen we tegen sluitingstijd deze mooie zaak verlieten en richting onze bus liepen, viel mijn oog op mooie, lange, slanke dennenappels, die overal verspreid op het voetpad lagen.
'Oooooooo'......, riep ik, 'die moet ik hebben!'
Terwijl ik druk begon te rapen, liep mijn man door en had zoiets van: 'Daar heb je haar weer!'
Terwijl ik een mooi stapeltje had verzameld op de grond bij de bus, op zoek naar een tas om ze in te stoppen, zag de naderende postbode ook de waarde van deze dennenappels niet en stapte gewoon op mijn druk verzamelde berg dennenappels.
Tja, wat voor de één rommel is, daar ziet een ander mogelijkheden in.
Terwijl ik weer opnieuw begon met rapen, vroeg mijn man wat ik daar dan toch mee moest.
Toen ik na de DFD-club avond thuis kwam en de kerstboom liet zien, zei ik dus: NOU DIT!!!
En hij was het met me eens dat deze vorm dennenappels heel mooi in de boom stonden.
Bij de Xenos heb ik een houten kralenketting gekocht, die ik uit elkaar heb gehaald. De kralen heb ik apart op draad gezet en dienen als sobere, houten kerstballetjes.
Met nog wat lichtjes erin, plaatste ik de kerstboom op een oude houten broodplank en zo genieten we toch van een kleine, sobere en natuurlijke kerstboom.

Op de kleine eetkamertafel wilde ik ook nog graag wat maken.
En terwijl we op de kavel aan het werk waren, kreeg ik een idee. Als we op zaterdag of in de vrije uurtjes niet op pad moeten om het één en ander uit te zoeken, dan zijn we op de kavel de gerooide bomen, struiken en takken aan het verbranden. Wat nog goed hout is, wordt in stukken gezaagd en komt op een houtstapel.
Ineens kreeg ik daar het idee om een boomwortel op de kop in een mooie, stoere pot te zetten. En met 3 stoere hoffzballen erin en 2 kandelaars erbij, is voor mij het plaatje compleet van deze alternatieve kerstboom.

Deze herten hadden we in onze vorige woning al, maar komen hier in het buitengebied beter tot hun recht.

Bij deze wil ik iedereen hele fijne en gezegende kerstdagen en een voorspoedig 2016 toewensen.
En voor degene die een geliefde moet missen en tijdens deze dagen dat gemis extra voelt, heel veel sterkte gewenst.

Lieve groet, Hilgonda

Hoog(s)te punt

Afgelopen week werd het hoogste punt van ons huis bereikt en dat is toch wel een officieel hoogtepunt.
Voor ons gevoel hebben we het afgelopen jaar al heel wat hoogtepunten gehad:
*verkoop van onze woning,
*aankoop kavel,
*plaatsen van de caravan's op ons perceel,
*goedkeuring van de bouwtekening,
*asbest verwijderen van de oude boerderij en schuren,
*slopen van de boerderij en schuren,
*start van de bouw,
*de eerste steen leggen
*en nu het hoogste punt bereikt. En dat laatste is pannenbier waard.

Wat een veranderingen en een bewogen jaar als ik zo terug kijk. Maar naast alle drukte die dit met zich mee brengt, genieten we er erg van.

Een fijne week gewenst.
En voor alle nieuwe volgers: Welkom, leuk dat jullie mij volgen.

Lieve groet, Hilgonda

Op pad

Afgelopen zaterdag maakten we een ritje richting Brabant, om ons te oriënteren voor vloertegels. De rit ging naar 'De Opkamer' in Made en ' 't Achterhuis' in Udenhout.
Onze (lees 'mijn', maar manlief vindt dit ook mooi) voorkeur gaat uit naar een wat oudere vloer of naar een vloer met een verouderde look.
Mooi om de 'tand des tijds' te zien of, zoals bij Belgisch hardsteen, de vloer te zien 'leven'.
Aangekomen bij 'De Opkamer', richtten wij onze blikken eerst nog op de vele vloerdelen die er lagen. Maar al snel waren we verrukt van de mooie klassieke en zandstenen schouwen.
Dat ik deze mooi vond, stond al vast en had ik al laten vallen bij mijn man. Maar een plaatje zegt dan niet zo veel bij hem.
Echter, toen hij deze schouwen in het echt zag, zag ik hem steeds enthousiaster worden (tot mijn verbazing).

We belandden in de showroom aan de lange tafel, bij een heerlijk knapperend haardvuurtje. En onder het genot van een cappuccino lieten we ons voorlichten over de mogelijkheden van de verschillende schouwen.
Zowel in onze woonkamer als woonkeuken hebben we de voorbereidingen voor een openhaard getroffen. Hem gelijk al plaatsen heeft nu nog geen prioriteit bij ons.
Maar gaande weg werden we wel heel enthousiast en verloren we bijna uit het oog waarvoor we kwamen: de vloertegels!!

Omdat we wel foto's mochten maken voor onszelf, maar deze niet op internet mogen plaatsen, laat ik geen foto's zien van deze prachtige zaak.
Alle foto's in deze blogpost heb ik gemaakt bij ' 't Achterhuis'. En omdat ik ze met mijn mobiel heb gemaakt, zijn ze ook niet altijd even scherp.

Vol van al dit moois wat we gezien hadden, gingen we op weg naar Udenhout.
' 't Achterhuis' is een winkel met verschillende showrooms en de gehele bedrijfsruimte omvat maar liefst 25.000 m2.
Ruim 3 uur hadden we nodig om het meeste te zien van de enorme collectie antieke en historische bouwmaterialen.
Ik voelde me net een klein kind in een snoepwinkel en probeerde niet uit het oog te verliezen waarvoor we ook al weer kwamen.

Bovenstaande foto is een leuk idee voor de oude, stenen wasbak, die we uit de oude boerderij gesloopt hebben en willen hergebruiken in de garage.
En zo zagen we ook hele leuke barkrukken staan voor het spoeleiland in de keuken.

Na een heerlijk dagje oriënteren en rondneuzen, vertrokken we aan het einde van de dag weer huiswaarts, met veel stof om over na te denken.

Zeker de moeite waard om eens te bezoeken.

Fijne week gewenst.

Lieve groet, Hilgonda

De eerste steen gelegd

Het is al weer een tijdje geleden dat ik wat over de voortgang van de bouw heb geschreven. De laatste keer was in juli, toen de fundering en de begane grondvloer waren gestort.
Inmiddels is er al weer heel veel gebeurd en staan de binnenmuren en ook grotendeels de buitenmuren van de begane grond.

Als de binnenmuren staan en ze aan de buitengevel beginnen, begint het toch echt wel leuk te worden.
Een notariswoning is een huis die je kunt scharen onder de klassieke bouwstijl, waarbij veel aandacht is voor de detaillering, zoals: uitgemetselde hoeken, houten sierlijsten, zinken regenpijpen, luiken, roedeverdeling in de ramen, gestuukte lagen, mooie entreepartij.
En juist die details vind ik een notariswoning zo mooi maken en vind je in onze woning straks terug.

Zo hebben we gekozen voor een gestuukte onderlaag en gemeleerde, donkerrode bakstenen, om een mooi contrast met de lichte kozijnen en houten sierlijsten te krijgen. De bakstenen zijn oneffen en ruw voor een rustieke uitstraling.

En wat is het dan toch bijzonder om zelf de eerste steen van je huis te leggen.
We draaiden even de rollen om. Ik metselde de eerste steen en één van de bouwvakkers maakte de foto's.
Ik vond het een bijzonder moment!

De eerste twee hanenkammen zijn ook gemetseld. Ik ben iemand die echt op de details let en kan dan genieten van het mooie vakmanschap waarmee dit is gemaakt.
Omdat de hanenkammen schuin lopen en de stenen recht zijn, zou je beneden een hele smalle voeg krijgen die naar boven breder uitloopt. Door de stenen te slijpen in de goede vorm, is de voeg overal even dik, net als bij de muur.
Prachtig gemaakt.

Op bovenstaande foto zie je de achterkant van de woning. Het rechtergedeelte is de woonkamer, waar nog een veranda aangebouwd wordt( je ziet de betonnen poer al staan ). Het middelste gedeelte is de woon-leef keuken en links is de garage.
We wilden heel graag een grote woonkeuken, omdat dat toch wel de plek is waar we het meest gaan vertoeven.

Nu de binnenmuren staan, krijg je er al een beeld bij. Wat is het dan leuk om door je huis te kunnen lopen en te zien dat datgene, wat je in je hoofd had, nu ook daadwerkelijk vorm krijgt.


Een fijne week gewenst.

Lieve groet, Hilgonda